Geschiedenis van de Vincentiusvereniging Geldrop

 

De Vincentiusvereniging Geldrop, officieel de Conferentie H. Maria Brigida, werd opgericht op 14 oktober 1850. De vereniging ontleent haar naam en inspiratie aan de heilige Vincentius a Paulo (1581–1660), grondlegger van de georganiseerde armenzorg.

In een tijd waarin er nauwelijks sociale voorzieningen waren, zetten Geldropse inwoners zich in om gezinnen in nood te helpen – zowel materieel als geestelijk. De hulp bestond uit huisbezoeken, ondersteuning in natura en persoonlijke aandacht.

In 1860 werd de St. Elisabethvereniging opgericht, waarin katholieke dames zich bezighielden met kraamzorg en ziekenbezoek. Samen vormden beide verenigingen een belangrijk onderdeel van de lokale armenzorg.

Door de decennia heen paste Vincentius haar werk aan de omstandigheden van de tijd aan. Rond 1900 kwamen kinderbescherming en opvoedingshulp erbij, tijdens de crisisjaren en oorlogstijd bood men steun aan gezinnen die het zwaar hadden.

Na 1950 volgden nieuwe initiatieven, zoals de jongerenconferentie St. Lucas, het Boliviacomité voor ontwikkelingshulp en de jaarlijkse Sinterklaasactie.
In 1999 fuseerden de conferenties van Geldrop en Zesgehuchten tot één organisatie, waarmee de oorspronkelijke samenwerking uit de 17e eeuw werd hersteld.

Tegenwoordig blijft de vereniging actief met vrijwillige hulpverlening aan mensen die het financieel moeilijk hebben. Een belangrijk onderdeel hiervan is de werkgroep Budgetmaatje Geldrop-Mierlo – een onafhankelijke werkgroep met een eigen bestuur, die onder toezicht van de Vincentiusvereniging werkt. Budgetmaatje ondersteunt inwoners bij financiële en administratieve problemen en heeft een eigen website: budgetmaatjegeldrop.nl.

Daarnaast organiseert de vereniging jaarlijks vakanties, dagtochten en sociale activiteiten voor gezinnen en kinderen, en biedt zij incidentele hulp waar dat nodig is.

Al meer dan 175 jaar zet de Vincentiusvereniging Geldrop zich in volgens hetzelfde uitgangspunt:

“Hulp van mens tot mens.”